Posokowiec hanowerski oraz bawarski, tzw. górski (rasy niemieckie)
Są to psy wąsko wyspecjalizowane, przeznaczone wyłącznie do pracy leśnej na sfarbowanych tropach zwierzyny płowej i czarnej. Odznaczają się wspaniałym dolnym wiatrem. W czułości i subtelności węchu nie dorównuje im żaden inny pies myśliwski. Nie ma chyba innego psa myśliwskiego, który potrafiłby wyprowadzić z wielu tropów chmary jeleni trop wskazanego osobnika. Psy tej rasy potrafią przy dogodnych warunkach atmosferycznych wytropić ranną zwierzynę nawet po 24-30 godzinach od momentu postrzału. Na tropie pracują wolno, nie przeja-wiają zbytniej chęci do pogoni za zwierzyną. Zgodnie z praktyką myśliwych niemieckich, powinny respektować tropy sarny i zająca, do pogoni których czują wyjątkową pasję. Przeszkadza to jednak w spokojnym tropieniu rannych jeleni, danieli i dzików. Nie nadają się ani do pracy polnej, ani do wodnej – nie przejawiają chęci aportu. Powinny oszcze-kiwać zwierzynę ci ężko ranną i ubitą. W dogodnej sytuacji mogą zdławić ciężko ranną zwierzynę. Używane są również do prowadzenia po gorących tropach, do zwierzyny zaległej w ostępachleśnych.Nicprzejawiają ciętości w stosunku do zwierząt drapieżnych. Szkolenie tych posokowców jest długie i trudne, szczególnie dlatego, że późno dojrzewają psychicznie.
Posokowiec hanowerski był i pozostał psem ciężkim, mocno zbudowanym, powolnym, dobrym do pracy w terenach nizinnych. Nie wytrzymuje fizycznie trudów pracy w terenach górskich. W związku z tym Niemcy, poprzez krzyżówkę z występującymi w Bawarii górskimi psami gończymi, wyselekcjonowali psy lżejsze, smuklejsze, zdolne do pracy w terenach górzystych. W ten sposób powstała rasa posokowca bawarskiego. Obydwie rasy są obecnie eksterierowo ustabilizowane.