Jest to grupa psów bardzo różnych ras, ujętych w spisie ras FCI, przystosowanych cechami wrodzonymi i eksterierowymi do bezpośredniej pracy z dzikami. Pracę bezpośrednią należy rozumieć jako znalezienie dzików w gąszczach leśnych, atakowanie ich i osaczanie.

Większość psów myśliwskich, przyuczonych do pracy na sfarbowanym tropie, może doprowadzić do rannego lub ubitego dzika, jednak nic może być używana jako psy bezpośrednio atakujące dziki. Charakterystyczne, wrodzone cechy dzikarzato ostrość, odwaga, waleczność, ciętość, szybkość, skoczność i zręczność w akcji, ciągłość w oszczekiwaniu oraz, co jest niezwykle ważne, niewielki wzrost. Pies wysoki, o ciężkiej budowie, nie ma szans odskoku przed błyskawicznym atakiem dzika w gąszczach czy zagajnikach, w których dolne gałęzie sosnen czy świerków tworzą niewielki prześwit wolnej przestrzeni. Dla masy ciała dzika te niskie gałęzie nic stanowią przeszkody w poruszaniu się i ataku, dla dużego zaś wzrostem psa są przeszkodą, która najczęściej jest przyczyną jego śmierci. Również zbyt wolny odskok ciężkiego psa kończy się tragicznie. Szybkość ataku dzika, o tak przecież potężnej masie ciała, lekkie zdawałoby się zaczepienie psa tabakierą czy orężem, jest ogromnie niebezpieczne. Dlatego właśnie do polowań na dziki używa się psów o specjalnych predyspozycjachi niewielkich wzrostem, głównie terierów, jamników, łajek, ogarów polskich, gończych polskich, wachtelhundów. Z wymienionych ras większe są airedale teriery, łajki, ogary i gończe polskie oraz wachtelhundy. Większy wzrost determinuje sposób zachowania się psów w osaczeniu dzika. Przeważnie nie atakują one wprost, lecz oszczekują z bezpiecznej odległości.

Niezależnie od faktu, że instynkt tych psów, a następnie praktyka, ostrzega je przed niebezpieczeństwem bezpośredniego ataku na dzika, wskazane jest łączyć je w polowaniu z terierami, które są niezastąpione w bezpośrednim atakowaniu. Dzikarzc zawsze powinny pracować w parze lub slorze. Jeden pies lub psy atakują, dzika z lyłu, nalomiast pies znajdujący się z przodu pozoruje atak błyskawicznie odskakując. W ten sposób psy potrafią osadzić dzika w miejscu.

Należy zatem pamiętać, że polowanie na dziki z dużymi psami, nie przystosowanymi do tego typu polowań, kończy się wcześniej czy później tragicznie dla psa.