W Chinach, skąd ta rasa pochodzi używano go od dawna jako psa użytkowego. Oprócz powierzanej mu roli stróża — hodowano go na mięso i futro. Ten chiński szpic służył także jako aporter przy polowaniach na bażanty. Dopiero w Anglii utworzono z niego rasę pokojową. Jako stróż jest mało hałaśliwy; dobry obrońca o stosunkowo spokojnym charakterze. Ma silne nerwy, nie wykazuje skłonności do złoszczenia się. Choć jest trudny w tresurze — swego pana darzy wielkim zaufaniem. Wyróżnia się dobrym węchem, samodzielnością i uporem. Nie nadaje się dla osób nerwowych, nie zna się na żartach i nie lubi czułości. Z wyglądu przypomina małego Iwa. Jego charakterystyczną cechą wyróżniającą tę rasę spośród innych psów jest sztywny chód i ciemnoniebieski język. Wzrost ok. 45 cm.